Wina argentyńskie

Argentyna - oferta win

Wina argentyńskie zdobyły serca miłośników wina na całym świecie, łącząc unikalny smak z bogatą tradycją winiarską. Kraj ten, słynący z malowniczych winnic u podnóża Andów, oferuje szeroką gamę win, od intensywnych czerwonych Malbeców po orzeźwiające białe Torrontésy. Argentyńskie wina to kwintesencja południowoamerykańskiego słońca i pasji lokalnych winiarzy. Zapoznaj się z naszą ofertą, by odkryć prawdziwy smak Argentyny.

czytaj więcej

Przewodnik po winach

Wina argentyńskie – Malbec, wysokość i pustynia u stóp Andów

Argentyna należy do największych producentów wina na świecie i przez większość swojej historii produkowała je niemal wyłącznie na rynek wewnętrzny. Zwrot ku eksportowi nastąpił dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku i całkowicie przebudował tamtejsze winiarstwo.

Kluczem do zrozumienia argentyńskich win jest jedno słowo: wysokość. Winnice leżą tu zazwyczaj między sześciuset a półtora tysiąca metrów nad poziomem morza, a niektóre w prowincji Salta znacznie wyżej — należą do najwyżej położonych na świecie. To wysokość, a nie szerokość geograficzna, decyduje o klimacie i o stylu win.

Drugim czynnikiem jest susza. Winnice leżą w cieniu opadowym Andów, na terenach niemal pustynnych, i funkcjonują wyłącznie dzięki nawadnianiu wodą z andyjskich lodowców i śniegów. Sucha atmosfera oznacza jednak minimalne ryzyko chorób grzybowych — uprawa ekologiczna jest tu łatwiejsza niż w większości Europy.

Wizytówką kraju jest Malbec, odmiana sprowadzona z Francji, która w argentyńskich warunkach zyskała zupełnie nowy charakter i zrobiła karierę większą niż w swojej ojczyźnie. Obok niej rośnie znaczenie Cabernet Franc oraz białego Torrontés — jedynej odmiany naprawdę argentyńskiej.

Mapa regionów winiarskich Argentyny
Regiony winiarskie Argentyny

Terroir

Sześć argentyńskich regionów winiarskich

Luján de Cuyo i Maipú

Klasyczne serce Mendozy

Luján de Cuyo i sąsiednie Maipú to historyczne centrum argentyńskiego winiarstwa, położone na południe i wschód od miasta Mendoza, na wysokości mniej więcej ośmiuset do tysiąca stu metrów.

Luján de Cuyo bywa nazywane ojczyzną Malbeca. To tutaj zachowały się najstarsze argentyńskie winnice tej odmiany, w tym krzewy posadzone jeszcze w pierwszej połowie XX wieku, dające wina o wyjątkowej koncentracji.

Region jako pierwszy w kraju otrzymał status apelacji kontrolowanego pochodzenia, przyznany właśnie dla Malbeca.

Wina z tego obszaru są zazwyczaj pełne, dojrzałe i aksamitne, o nutach śliwki, jeżyny, fiołków i czekolady — to klasyczny, rozpoznawalny styl argentyńskiego Malbeca.

Valle de Uco

Wysokość i wapień

Valle de Uco leży na południowy zachód od Mendozy, wyraźnie bliżej Andów, na wysokości od około dziewięciuset do ponad tysiąca pięciuset metrów. To najbardziej dynamicznie rozwijający się obszar Argentyny.

Wysokość oznacza chłodniejsze noce i silniejsze promieniowanie ultrafioletowe. Wina z Valle de Uco są przez to bardziej napięte, świeże i strukturalne niż te z Luján de Cuyo — mniej konfiturowe, bardziej mineralne.

Największe zainteresowanie budzą podobszary Paraje Altamira i Gualtallary, gdzie występują gleby o wysokiej zawartości węglanu wapnia. To rzadkość w Argentynie i uznaje się ją za źródło charakterystycznego, słonawo-mineralnego rysu tamtejszych win.

Obok Malbeca doskonale rozwija się tu Cabernet Franc, coraz częściej wskazywany jako druga wielka argentyńska odmiana czerwona, a także Chardonnay.

Salta i Doliny Calchaquí

Najwyżej położone winnice świata

Salta leży na dalekiej północy kraju, a jej Doliny Calchaquí z okolicami Cafayate to obszar o warunkach ekstremalnych. Winnice sięgają tu wysokości, na której w innych krajach uprawa byłaby niemożliwa — część z nich należy do najwyżej położonych na świecie.

Bliskość równika oznaczałaby upał, ale wysokość całkowicie ten efekt równoważy. Dni są bardzo słoneczne, a noce zimne — różnica temperatur w ciągu doby bywa tu największa w całej Argentynie.

Promieniowanie ultrafioletowe jest bardzo silne, co pogrubia skórki winogron. Czerwone wina z Salty mają przez to intensywny kolor i mocne taniny, a białe — wyjątkową intensywność aromatu.

To ojczyzna najlepszego argentyńskiego Torrontés. Powstają tu także bardzo charakterystyczne, korzenne i strukturalne Malbeki oraz Cabernet Sauvignon.

San Juan

Ciepło i odmiany rodańskie

San Juan leży na północ od Mendozy i jest drugą co do wielkości prowincją winiarską kraju. Warunki są tu wyraźnie cieplejsze i bardziej suche.

Region zasłynął z Syrah, która w tutejszym klimacie daje wina pełne, dojrzałe i korzenne, o nutach jeżyn, śliwek i czarnego pieprzu.

Uprawia się tu także Bonardę, Malbeca i Viognier, a w wyżej położonych dolinach — Pedernal i Calingasta — powstają wina o zaskakująco dobrej kwasowości.

San Juan jest również ważnym ośrodkiem produkcji win wzmacnianych i brandy, a także jednym z regionów o najlepszej relacji jakości do ceny.

La Rioja

Najstarsza tradycja i Torrontés

Argentyńska La Rioja nie ma związku z hiszpańskim regionem o tej samej nazwie — poza wspólnym pochodzeniem nazwy, przywiezionej przez osadników.

To jeden z najstarszych obszarów uprawy winorośli w kraju, o silnej tradycji spółdzielczej. Najważniejszym podregionem jest Dolina Famatina.

Region specjalizuje się w Torrontés Riojano — odmianie, która wzięła swoją nazwę właśnie stąd i uznawana jest za najlepszą z trzech argentyńskich odmian o tej nazwie.

Powstają tu także Bonarda, Syrah i Malbec, zazwyczaj w stylu przystępnym i owocowym.

Patagonia

Chłodne południe

Patagonia obejmuje prowincje Río Negro i Neuquén na dalekim południu kraju. To najchłodniejszy argentyński obszar winiarski i pod wieloma względami przeciwieństwo Salty.

Winnice leżą tu nisko — kilkaset metrów nad poziomem morza — ale wysoka szerokość geograficzna daje długi, chłodny sezon wegetacyjny i bardzo silne, stałe wiatry.

Wiatr ogranicza plony i pogrubia skórki, a chłodny klimat zachowuje kwasowość. Wina są przez to bardziej napięte i eleganckie niż w Mendozie.

To najlepszy argentyński adres dla Pinot Noir, a także dla Merlota i Malbeca w wersji lżejszej i bardziej ziołowej. W Río Negro zachowały się też bardzo stare winnice.

Szczepy

Argentyńskie odmiany czerwone

Malbec

Odmiana pochodząca z południowo-zachodniej Francji, gdzie do dziś stanowi podstawę win z Cahors. Do Argentyny trafiła w połowie XIX wieku i to tutaj zrobiła karierę, jakiej nie zrobiła w ojczyźnie.

Różnica jest wyraźna. Francuski Malbec bywa surowy, ziemisty i bardzo taniczny. Argentyński — dzięki słońcu, wysokości i suchemu klimatowi — jest dojrzalszy, aksamitniejszy i znacznie bardziej przystępny.

W aromacie dominują śliwka, jeżyna, czarna wiśnia i fiołki, a w wersjach beczkowych dochodzą wanilia, czekolada, kawa i przyprawy korzenne. Taniny są miękkie, a kolor bardzo głęboki, niemal atramentowy.

Styl zależy od wysokości. Malbec z Luján de Cuyo jest pełny i konfiturowy, z Valle de Uco — bardziej napięty, kwiatowy i mineralny, a z Salty — najbardziej korzenny i strukturalny.

Cabernet Franc i Cabernet Sauvignon

Cabernet Franc to odmiana, o której mówi się dziś w Argentynie najwięcej. Wyżej położone, chłodniejsze winnice Valle de Uco dają jej warunki, w których zachowuje świeżość, nie tracąc dojrzałości owocu.

Argentyńskie wersje łączą aromaty czerwonych i ciemnych owoców z ziołową, pieprzną nutą charakterystyczną dla tej odmiany, ale bez zielonego, warzywnego rysu, który bywa jej wadą w chłodniejszych krajach.

Cabernet Sauvignon ma dłuższą historię i pozostaje ważną odmianą, szczególnie w Mendozie. Daje wina o mocnej strukturze, nutach czarnej porzeczki, mięty i cedru.

Obie odmiany występują też w kupażach z Malbekiem, w stylu wzorowanym na bordoskim — to jedna z najpoważniejszych kategorii argentyńskiego wina.

Bonarda, Syrah i Pinot Noir

Bonarda jest drugą najczęściej uprawianą czerwoną odmianą w Argentynie, choć znacznie mniej znaną od Malbeca. Genetycznie odpowiada odmianie pochodzącej z francuskiej Sabaudii, a nie włoskiej Bonardzie.

Daje wina soczyste, o żywej kwasowości, miękkich taninach i aromatach czerwonych owoców, śliwek i przypraw. To dobra propozycja na co dzień, zazwyczaj w przystępnej cenie.

Syrah najlepiej sprawdza się w cieplejszej prowincji San Juan, gdzie daje wina pełne, korzenne i o głębokim owocu.

Pinot Noir wymaga chłodu i znajduje go w Patagonii oraz w najwyżej położonych częściach Valle de Uco. Powstają tam wina lekkie, czerwonoowocowe i o wyraźnej kwasowości.

Szczepy

Argentyńskie odmiany białe

Torrontés

Jedyna odmiana naprawdę argentyńska — powstała na miejscu, ze skrzyżowania odmian przywiezionych przez hiszpańskich osadników, w tym Muscatu z Aleksandrii.

Torrontés jest winem o bardzo intensywnym, kwiatowym aromacie: róży, geranium, kwiatu pomarańczy, brzoskwini i cytrusów. Zapach wyraźnie zapowiada wino słodkie — w ustach okazuje się jednak wytrawne i orzeźwiające.

To zaskoczenie jest jego znakiem rozpoznawczym i najczęstszym powodem, dla którego zapada w pamięć.

Najlepsze wersje pochodzą z Cafayate w prowincji Salta, gdzie wysokość i chłodne noce zachowują kwasowość równoważącą intensywny aromat. Wersje z niżej położonych obszarów bywają cięższe i mniej udane.

Chardonnay

Chardonnay uprawiane jest przede wszystkim w najwyżej położonych częściach Valle de Uco, zwłaszcza w Gualtallary i Tupungato.

Wysokość i chłodne noce dają wina o wyraźnej kwasowości i cytrusowym profilu, dalekie od ciężkiego, maślanego stylu kojarzonego z ciepłymi krajami.

Wersje z ograniczonym udziałem beczki bywają napięte i mineralne, a te dojrzewające na osadzie zyskują kremową teksturę bez utraty świeżości.

Chardonnay jest też podstawą argentyńskich win musujących powstających metodą tradycyjną — kategorii rosnącej i coraz lepiej ocenianej.

Semillon, Chenin Blanc i odmiany uzupełniające

Semillon ma w Argentynie długą historię — w Patagonii i w Mendozie zachowały się jego bardzo stare winnice, posadzone jeszcze w pierwszej połowie XX wieku.

Daje wina pełne, o nutach cytryny, wosku i orzechów laskowych, dobrze znoszące dojrzewanie. Po latach zapomnienia wraca dziś do łask.

Chenin Blanc, sprowadzony z Doliny Loary, długo służył produkcji masowej. Ze starych krzewów daje jednak wina napięte i złożone, o nutach pigwy i jabłka.

Uprawia się tu również Sauvignon Blanc, Viognier oraz Pedro Giménez — rodzimą odmianę o dużym areale, wykorzystywaną głównie w produkcji win prostych.

Terroir

Wysokość – klucz do argentyńskiego wina

W większości krajów winiarskich o klimacie decyduje szerokość geograficzna i bliskość morza. W Argentynie ocean jest daleko, a szerokość geograficzna zapowiadałaby upał. Rolę czynnika łagodzącego przejęła wysokość — i to ona tłumaczy niemal wszystko w tamtejszych winach.

Pierwszym skutkiem jest różnica temperatur między dniem a nocą. Na tysiącu metrów powietrze jest rzadsze i słabiej magazynuje ciepło, więc po gorącym dniu noc bywa nawet o piętnaście czy dwadzieścia stopni chłodniejsza. Winogrona dojrzewają w ciągu dnia, a chłodne noce hamują utratę kwasów. Stąd argentyńskie wina łączą dojrzały owoc z zachowaną świeżością.

Drugim jest promieniowanie ultrafioletowe. Im wyżej, tym cieńsza warstwa atmosfery i silniejsze promieniowanie. Winorośl broni się przed nim, wytwarzając grubsze skórki o wyższej zawartości związków barwiących i garbnikowych.

To bezpośrednio przekłada się na wygląd i smak wina. Argentyński Malbec ma bardzo głęboki, niemal atramentowy kolor i wyraźną strukturę właśnie dlatego, że rósł wysoko — nie dlatego, że tak prowadzono winifikację.

Trzecim skutkiem jest zdrowie winnicy. Wysokość oznacza suche, przewiewne powietrze i niską wilgotność, co praktycznie eliminuje choroby grzybowe. Zabiegi ochronne można ograniczyć do minimum, przez co uprawa ekologiczna jest w Argentynie znacznie łatwiejsza niż w większości Europy.

Rozpiętość wysokości daje też rozpiętość stylów w obrębie jednego kraju. Winnice na ośmiuset metrach w Luján de Cuyo dają wina pełne i aksamitne, te na tysiącu czterystu w Gualtallary — napięte i mineralne, a jeszcze wyżej położone w Salcie — najbardziej strukturalne i korzenne. To ta sama odmiana i ten sam kraj.

Terroir

Pustynia, woda z lodowców i wiatr Zonda

Argentyńskie winnice leżą w cieniu opadowym Andów. Wilgotne powietrze znad Pacyfiku oddaje deszcz po chilijskiej stronie pasma, a na wschodnie zbocza dociera już suche. Opady w Mendozie są tak niskie, że bez ingerencji człowieka uprawa winorośli byłaby tam niemożliwa.

Rozwiązaniem jest nawadnianie wodą pochodzącą z andyjskich śniegów i lodowców, sprowadzaną systemem kanałów, którego początki sięgają czasów przedkolumbijskich. Argentyńskie winiarstwo jest więc w całości zależne od gór — nie tylko klimatycznie, ale i dosłownie.

Sucha atmosfera ma jednak dużą zaletę. Wilgotność jest tak niska, że choroby grzybowe praktycznie nie występują, a winogrona docierają do zbioru w bardzo dobrym stanie zdrowotnym.

Charakterystycznym zjawiskiem jest Zonda — gorący, suchy wiatr schodzący z Andów, potrafiący w ciągu godzin podnieść temperaturę o kilkanaście stopni i drastycznie obniżyć wilgotność. Gdy pojawia się w okresie kwitnienia, potrafi poważnie ograniczyć plony.

Najpoważniejszym zagrożeniem pozostaje jednak grad. W Mendozie zdarza się regularnie i potrafi zniszczyć zbiór z całej winnicy w kilkanaście minut. Dlatego tak wiele argentyńskich winnic osłoniętych jest siatkami przeciwgradowymi — to element krajobrazu, którego nie spotyka się w Europie.

Gleby są w większości piaszczyste i aluwialne. Ma to jeden istotny skutek historyczny: filoksera, która zniszczyła winnice Europy, nie rozprzestrzeniła się tu równie destrukcyjnie. Znaczna część argentyńskich winnic rośnie na własnych korzeniach, bez szczepienia na podkładkach amerykańskich.

Etykieta

Jak czytać etykietę argentyńskiego wina

Argentyna nie zbudowała rozbudowanego systemu apelacyjnego na wzór europejski. Podstawą jest system Indicación Geográfica, w skrócie IG, wyznaczający obszary pochodzenia bez narzucania odmian, plonów czy metod produkcji — podobnie jak amerykańskie AVA.

Status apelacji kontrolowanego pochodzenia, czyli DOC, przyznano jedynie dwóm obszarom: Luján de Cuyo oraz San Rafael. W praktyce ma on niewielkie znaczenie rynkowe, a większość producentów posługuje się oznaczeniami IG.

Na etykiecie liczą się więc trzy inne informacje: odmiana, podawana wprost, nazwa producenta oraz jak najwęższe wskazanie pochodzenia.

To ostatnie jest dziś najważniejszym kierunkiem zmian w argentyńskim winiarstwie. Oznaczenie „Mendoza" obejmuje ogromny i bardzo zróżnicowany obszar. Wskazanie „Valle de Uco" mówi znacznie więcej, a „Paraje Altamira" czy „Gualtallary" — najwięcej.

Coraz częściej spotyka się wina z pojedynczych winnic oraz z wyodrębnionych działek w ich obrębie. To odpowiedź na europejski model myślenia o pochodzeniu i najbardziej widoczny objaw dojrzewania argentyńskiego winiarstwa.

Warto natomiast wiedzieć, że określenia takie jak Reserva czy Gran Reserva nie są w Argentynie regulowane równie ściśle jak w Hiszpanii. Bywają wskazówką co do stylu i czasu dojrzewania, ale nie mają jednolitej, powszechnie obowiązującej definicji — dlatego zawsze warto zapoznać się z opisem konkretnej butelki.

Poradnik

Jak wybrać dobre wino argentyńskie?

Przy argentyńskim winie najważniejszą wskazówką jest wysokość i zawężenie pochodzenia. Butelka opisana wyłącznie jako „Mendoza" obejmuje obszar bardzo różnorodny — nazwa podregionu mówi znacznie więcej.

Kto szuka klasycznego argentyńskiego Malbeca — pełnego, aksamitnego i konfiturowego — powinien sięgnąć po wina z Luján de Cuyo lub Maipú.

Osobom, które wolą wina bardziej napięte, świeże i mineralne, lepiej służy Malbec z Valle de Uco, a zwłaszcza z Paraje Altamira i Gualtallary, gdzie wapienne gleby dają winom wyraźny, słonawy rys.

Cabernet Franc z Valle de Uco to dziś najciekawsza argentyńska propozycja dla osób znużonych Malbekiem — łączy dojrzały owoc z ziołową, pieprzną nutą, bez zielonego rysu typowego dla chłodniejszych krajów.

Bonarda jest dobrym wyborem na co dzień: soczysta, o żywej kwasowości i miękkich taninach, zazwyczaj w przystępnej cenie.

Wśród win białych Torrontés warto poznać choćby ze względu na kontrast między bardzo kwiatowym aromatem a wytrawnym smakiem. Najlepsze wersje pochodzą z Cafayate w prowincji Salta.

Miłośnicy Pinot Noir i win o wyraźnej kwasowości powinni szukać butelek z Patagonii — Río Negro i Neuquén dają wina najbardziej europejskie w charakterze spośród wszystkich argentyńskich.

Przy stole

Do czego podawać wina argentyńskie?

  • Malbec warto podawać do wołowiny z grilla, steków, żeberek, empanadas i dojrzewających serów.
  • Malbec z Valle de Uco w wersji bardziej napiętej pasuje do jagnięciny, kaczki i mięs pieczonych z ziołami.
  • Cabernet Franc komponuje się z cielęciną, kaczką, grzybami, warzywami pieczonymi i serami średnio dojrzałymi.
  • Cabernet Sauvignon sprawdzi się przy pieczonej wołowinie, dziczyźnie, gulaszu i twardych serach.
  • Bonarda dobrze łączy się z wędlinami, pizzą, makaronami, drobiem i daniami jednogarnkowymi.
  • Syrah z San Juan pasuje do jagnięciny, dań z pieprzem, mięs duszonych i potraw z grilla.
  • Pinot Noir z Patagonii można łączyć z drobiem, łososiem, cielęciną i daniami z grzybami.
  • Torrontés pasuje do kuchni azjatyckiej, dań przyprawionych, sałatek, sera koziego i owoców morza.
  • Chardonnay z Valle de Uco podaje się do ryb, drobiu, owoców morza i dań z kremowym sosem.

Przy stole

Jak podawać wino argentyńskie?

Argentyńskie wina czerwone bywają pełne i o wysokiej zawartości alkoholu, dlatego łatwo je przegrzać. Podane zbyt ciepło tracą świeżość, która jest efektem wysokości i stanowi ich największą zaletę.

Orientacyjne temperatury serwowania

Wina musujące6–8°C
Torrontés8–10°C
Sauvignon Blanc i Semillon9–11°C
Chardonnay10–12°C
Pinot Noir z Patagonii14–16°C
Bonarda14–16°C
Malbec15–17°C
Cabernet Sauvignon i Syrah16–18°C

Malbeca warto podawać przy dolnej granicy podanego zakresu. Przy 18 stopniach jego dojrzały owoc i wysoka zawartość alkoholu zaczynają dominować, a wino wydaje się ciężkie — te dwa stopnie różnicy zmieniają odbiór wyraźniej niż przy winach europejskich.

Wina z najwyżej położonych winnic Valle de Uco i Salty bywają w młodości bardzo taniczne, bo silne promieniowanie ultrafioletowe pogrubia skórki winogron. W ich przypadku warto wcześniej otworzyć butelkę albo użyć karafki.

Dlaczego warto wybrać wina argentyńskie?

Argentyński Malbec należy do najbardziej rozpoznawalnych i najłatwiejszych w odbiorze win czerwonych świata. Głęboki kolor, dojrzały owoc i miękkie taniny sprawiają, że jest dobrym wyborem zarówno dla osób zaczynających przygodę z winem, jak i na spotkanie, przy którym trzeba trafić w gust wielu osób naraz.

Druga zaleta to efekt wysokości, którego nie da się podrobić. Ogromne różnice temperatur między dniem a nocą dają winom połączenie dojrzałości i świeżości rzadkie w krajach o ciepłym klimacie — a rozpiętość wysokości od ośmiuset do ponad tysiąca pięciuset metrów oznacza, że ta sama odmiana daje tu wina wyraźnie różne.

Trzecia to relacja jakości do ceny oraz kierunek, w którym kraj zmierza. Obok przystępnych, owocowych win codziennych powstają dziś wina z pojedynczych działek w Valle de Uco i coraz lepiej oceniany Cabernet Franc — kategorie, które jeszcze dekadę temu z Argentyną się nie kojarzyły.

FAQ

Najczęściej zadawane pytania o wina argentyńskie

Przede wszystkim z Malbeca — odmiany sprowadzonej z Francji, która w argentyńskich warunkach zyskała zupełnie nowy charakter i zrobiła karierę większą niż w swojej ojczyźnie. Kraj słynie też z białego Torrontés, jedynej odmiany naprawdę argentyńskiej, a w ostatnich latach coraz częściej z Cabernet Franc.

Francuski Malbec z Cahors bywa surowy, ziemisty i bardzo taniczny. Argentyński — dzięki silnemu nasłonecznieniu, wysokości i suchemu klimatowi — jest dojrzalszy, aksamitniejszy i znacznie bardziej przystępny, o głębokim kolorze oraz aromatach śliwki, jeżyny i fiołków.

Ponieważ zastępuje tu wpływ morza. Na dużej wysokości powietrze słabiej magazynuje ciepło, więc po gorącym dniu noc bywa nawet o piętnaście stopni chłodniejsza — winogrona dojrzewają, ale zachowują kwasowość. Silniejsze promieniowanie ultrafioletowe pogrubia natomiast skórki, dając winom intensywny kolor i mocne taniny.

Luján de Cuyo leży niżej i jest cieplejsze — daje wina pełne, aksamitne i konfiturowe, w klasycznym argentyńskim stylu. Valle de Uco leży wyżej, bliżej Andów, i daje wina bardziej napięte, kwiatowe i mineralne. W podobszarach Paraje Altamira i Gualtallary dochodzi do tego wapienne podłoże, nadające winom słonawy rys.

Zaskakująco — i na tym polega jego urok. Aromat jest bardzo intensywny i kwiatowy: róża, geranium, kwiat pomarańczy, brzoskwinia i cytrusy, co wyraźnie zapowiada wino słodkie. W ustach Torrontés okazuje się jednak wytrawne i orzeźwiające. Najlepsze wersje pochodzą z Cafayate w prowincji Salta.

To druga najczęściej uprawiana czerwona odmiana w Argentynie, znacznie mniej znana od Malbeca. Genetycznie odpowiada odmianie pochodzącej z francuskiej Sabaudii, a nie włoskiej Bonardzie. Daje wina soczyste, o żywej kwasowości, miękkich taninach i aromatach czerwonych owoców — dobrą propozycję na co dzień w przystępnej cenie.

Wiele z nich tak, i wynika to z warunków. Winnice leżą w cieniu opadowym Andów, na terenach niemal pustynnych, gdzie niska wilgotność praktycznie eliminuje choroby grzybowe. Zabiegi ochronne można ograniczyć do minimum, przez co certyfikacja ekologiczna jest tu znacznie łatwiejsza niż w większości Europy.

Znacznie mniej niż w Hiszpanii. Argentyna nie reguluje tego określenia równie ściśle, więc bywa ono wskazówką co do stylu i czasu dojrzewania, ale nie ma jednolitej, powszechnie obowiązującej definicji. Więcej mówi wskazanie podregionu i wysokości winnicy.

Malbec z Luján de Cuyo to najbardziej klasyczny wybór — pełny, aksamitny i łatwy w odbiorze. Osobom szukającym czegoś świeższego można polecić Malbeca z Valle de Uco, a na co dzień — Bonardę. Wśród win białych warto zacząć od Torrontés z Cafayate.

The Wine House

Wszelkie prawa zastrzeżone. Serwis przeznaczony jest dla osób pełnoletnich.

Sklep Warszawa – Mokotów

Ul. Ludwika Narbutta 83/U8 (wejście od ul. Łowickiej)
02-524 Warszawa

+48 530 936 665
 narbutta@thewinehouse.pl

Pn. – Sb. 11:00 do 21:00
Nd. handlowa: 12:00 do 18:00

Sklep Warszawa – Żoliborz

ul. Zygmunta Hübnera 1/lokal U4 (wejście od ul. Rydygiera)
01-756 Warszawa

 +48 787 011 217
hubnera@thewinehouse.pl

Pn. – Czw. 11:00 do 21:00
Pt. – Sb. 11:00 do 22:00
Nd. handlowa 12:00 do 18:00

Sklep Warszawa – Wola

ul. Krochmalna 56/U4 (Browary Warszawskie)
00-864 Warszawa

 +48 694 584 995
browary@thewinehouse.pl

Pn. – Czw. 11:00 do 21:00
Pt. – Sb. 11:00 do 22:00
Nd. handlowa 12:00 do 18:00